Pamiętaj, aby skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie specyficznych potrzeb Twojego zwierzaka.. 2. Higiena i pielęgnacja sierści: Małe psy często mają długą, delikatną sierść, która wymaga ciągłej pielęgnacji. Codziennie delikatnie szczotkuj jego sierść, aby zapobiec tworzeniu się sęków i splątań. Maltańczyki charakteryzują się długą, białą, bardzo delikatną i lśniącą sierścią, która wymaga codziennej pielęgnacji. Nie linieją tak bardzo, jak pozostałe rasy, dlatego nadają się dla alergików. Są to psy bardzo towarzyskie, lubią się bawić, szybko się uczą, są bystre, żywe i czujne. 1. Dog niemiecki – najwyższy pies świata. Dog niemiecki uznawany jest za największą znaną nam rasę. Psy te ważą nawet 90 kilogramów, a ich wysokość w kłębie dochodzi do 110 centymetrów! Przedstawiciel tej rasy to najwyższy pies na świecie. Wbrew swoim groźnym rozmiarom są to bardzo przyjazne i czułe czworonogi. Specjalista w tej dziedzinie doskonale doradzi Ci, który środek będzie odpowiedni dla szczeniąt, a jaki powinien być aplikowany na dorosłe, duże psy. Krople dla psa przeciw kleszczom, jak i wszystkie inne preparaty przeznaczone do walki z pasożytami, muszą być też dostosowane do Twojego psa – jego wagi, rozmiarów, czy wieku. Komondor ma charakterystyczną sierść: długą, gęstą, pozbijaną w wyraźne dredy czy sznury. Wygląda ona imponująco na dużym, krzepkim psie, który ma typowy charakter owczarka: jest dobrym stróżem, inteligentnym, opiekuńczym wobec właścicieli. To wspaniały pies rodzinny – lubi być blisko swojego stada, uwielbia pieszczoty, a Otterhound. Rzadkie rasy psów to także otterhoundy. To bardzo silne i duże psy gończe. Mają gęstą i szorstką sierść. Ludzie zaczęli hodować tę rasę, aby mieć psa, który będzie tępił wydry uznawane kiedyś za szkodniki. Mimo tego, psy tej rasy są niezwykle łagodne i wesołe. Ragdoll. Kot somalijski. Selkirk rex długowłosy. RagaMuffin. Pielęgnacja kotów z długą sierścią. Podział kocich ras na koty długowłose i koty pół długowłose ma charakter czysto umowny. Jest tak, ponieważ w kociej genetyce nie występuje gen włosa półdługiego. Jest tylko gen długiego włosa. Fd13IY. Zdrowie rasy komondorKomondor jest zdrowy i odporny. Po części to zasługa niezwykłej szaty, która chroni go przed mrozami, upałami, a także zębami napastników. Deszcz też nie jest straszny przedstawicielowi tej rasy – woda ścieka po sierści jak po dachówkach. Poza tym psy te instynktownie jej wystąpić dysplazja stawów biodrowych. Toteż w okresie wzrostu trzeba zwrócić szczególną uwagę na racjonalne żywienie (nie przekarmiać!) karmą dla szczeniąt dużych ras. Ważny jest też ruch – nie należy forsować młodego psa ćwiczeniami fizycznymi, zwłaszcza jak u wielu dużych ras, zdarza się u komondora skręt żołądka. Dlatego dzienną dawkę karmy najlepiej dzielić na dwa posiłki, a po jedzeniu pozwolić psu co przysparza komondorom miłośników, ale też odstręcza wiele osób, jest ich sznurowa szata. Wbrew pozorom nie wymaga ona pracochłonnej się nie czesze. Próbują to co prawda robić Amerykanie, ale jest to karkołomne i bezsensowne, bo właśnie dredy są cechą charakterystyczną tej rasy. Każdy hodowca z niecierpliwością oczekuje wytworzenia się sfilcowanych sznurów sierści i z każdym rokiem może być coraz bardziej dumny, włos rośnie bowiem przez całe tej rasy nie przypominają jej dorosłych przedstawicieli – to małe, puchate kuleczki z miękką sierścią, wyglądające jak krzyżówka podhalana z pudlem. W wieku 8-9 miesięcy sierść zaczyna się filcować w mniejsze lub większe płaty, które należy porozdzielać na sznury. I właściwie do tego tylko ogranicza się pielęgnacja sierści komondora. Potem co jakiś czas trzeba rozdzielić aż do skóry narastające wieku 7-8 lat sznury zaczynają sięgać ziemi. U psów wystawowych szata bywa tak długa, że ciągnie się za nimi. Oczywiście komondorom pracującym na puszcie część włosów wydziera się w naturalny sposób i szata jest krótsza. Poza tym węgierscy pasterze zwykli w porze strzyży skracać sierść nie tylko owiec, ale i komondorów ma właściwości samoczyszczące. Oczywiście po spacerze w lesie czy na łące czworonóg przyniesie do domu liście, gałązki czy źdźbła trawy, ale wystarczy, że się otrząśnie – i po kłopocie. Podobnie rzecz się ma z raczej się nie kąpie. Jeśli jego zapach stanie się trudny do zniesienia i zdecydujemy się na to, pamiętajmy, by sierść dokładnie wysuszyć suszarką – wilgotna może spleśnieć. Od czasu do czasu należy umyć miejsca szczególnie narażone na zabrudzenie – zad, łapy czy pysk. Komondory nie linieją – czasem tylko odrywają się pojedyncze dredy. Zachwycająca, błyszcząca sierść u psa świadczy o jego dobrej kondycji i zdrowiu. To także powód do dumy dla właściciela. Co jednak zrobić, kiedy nasz czworonożny przyjaciel nie przypomina tego z okładek magazynów, a jego sierść jest matowa i wypada garściami? Tej sytuacji należy się koniecznie przyjrzeć. Powodów, którymi może być to spowodowane, jest wiele, warto więc zagłębić się w to zagadnienie i zadać sobie pytanie, jak prawidłowo dbać o sierść psa? Wszystko, co powinniśmy wiedzieć o sierści Nieraz mylnie wydaje nam się, że jeśli chodzi o sierść psów, możemy wyodrębnić dwie kategorie: rasy krótkowłose i długowłose. Niestety ta kwestia jest nieco bardziej skomplikowana. Istnieje wiele podziałów, jednak do najczęściej wymienianych zaliczyć można psy z sierścią: szorstką, długą, gładką, jedwabistą i kręconą. Występują także psy bezwłose, jak na przykład grzywacz chiński. Nasi podopieczni mogą mieć sierść składającą się z jednej warstwy, przy której nie występuje podszerstek oraz sierść dwuwarstwową, w skład której wchodzi długi włos okrywowy i podszerstek. Każdy z wymienionych rodzajów sierści charakteryzuje się nieco innymi właściwościami i tym samym wymaga odmiennych zabiegów pielęgnacyjnych. Niewłaściwe ich przeprowadzenie lub nieodpowiednio dobrane preparaty mogą przekładać się na złą kondycję włosa, a nawet skóry psa. Zabiegi pielęgnacyjne Wiemy już, że pielęgnacja psa zależna jest od rodzaju jego sierści. Prześledźmy jednak, jakie zabiegi najczęściej wykonywane są u psów. Podstawowym i często niezastąpionym elementem jest szczotkowanie. Wykonuje się je w celu usunięcia martwych włosów oraz oczyszczenia naskórka. Czynność tę w zależności od rasy powinno się powtarzać minimum raz w tygodniu. W celu prawidłowego czesania naszego pupila warto zaopatrzyć się w specjalistyczne szczotki i grzebienie dla psów dostępne na stronie naszego sklepu internetowego. Proces wyrastania i wypadania włosów jest nieustanny, dlatego też nie należy się tym martwić. Naszą uwagę powinien zwrócić uwagę fakt, gdy pies się drapie i nadmiernie wypada mu sierść. Może to być spowodowane również naturalnym procesem linienia, podczas którego dochodzi do wymiany sierści. Możemy zaobserwować to zwykle w okresie jesienno-wiosennym przez okres około 4-6 tygodni. W tym czasie konieczne jest codzienne czesanie psa. Jeżeli jednak czas ten się wydłuża, pojawia się w innych porach roku lub też niepokoi nas coś w zachowaniu psa, warto problem skonsultować z lekarzem weterynarii. Nadmierna utrata włosów może być bowiem także symptomem różnego rodzaju chorób i dolegliwości. Drugim z częstych i powszechnie praktykowanych zabiegów pielęgnacyjnych u psów jest kąpiel. Oczywiście także w tym przypadku zarówno częstość powtarzania, jak i dobór odpowiednich preparatów zależny jest od rodzaju sierści. Kąpiel nie zawsze należy do ulubionych czynności naszych podopiecznych. Istnieje jednak kilka wskazówek, dzięki którym zabieg ten może okazać się nieco znośniejszy. Pamiętajmy, aby w miarę możliwości kąpać psa wieczorem, po ostatnim spacerze. Nieco zmęczony i bardziej zrelaksowany będzie bardziej skłonny do współpracy. Temperatura wody powinna oscylować wokół 35-38 stopni Celsjusza. Postarajmy się także o spokojną, bezstresową atmosferę, chwalmy psa i pokażmy mu, że nic mu nie grozi. Przygotowując się do kąpieli pupila, warto zajrzeć na stronę naszego sklepu Little Heroes, gdzie w zakładce “szampony” możemy zaopatrzyć się w profesjonalne preparaty przeznaczone do pielęgnacji różnego rodzaju włosia. Posiadając bohaterskiego czworonoga, który nie boi się kąpieli, jak też takiego, który podchodzi do tego zabiegu z rezerwą, warto zaopatrzyć się w pyszne przysmaki i wręczyć mu w nagrodę. Pielęgnacja dobrana do potrzeb Znamy już podstawowy zarys pielęgnacji oraz jego podstawowe założenia. Czas teraz na przyjrzenie się potrzebom psów w zależności od rodzaju sierści. Najłatwiejsze w pielęgnacji są oczywiście psy z krótką i gładką sierścią, jaką obserwujemy u Bokserów. W tym przypadku do czesania najlepiej sprawdzi się rękawica lub też gumowe zgrzebło. Zabieg wykonywany w ten sposób nie podrażni skóry, wprost przeciwnie - pozwoli na nawilżenie sierści i poprawę krążenia poprzez masaż. Nieco trudniejsza sytuacja występuje u psa z długą sierścią. Warto wyposażyć się w tym przypadku w delikatną szczotkę lub rozczesywacz ułatwiający usunięcie poplątanych włosów. Pamiętajmy też, że zabieg ten szczególnie u dużych ras długowłosych należy wykonywać codziennie. Jest również bardziej czasochłonny - prawidłowe wyczesanie psa typu Nowofundland potrafi trwać około godziny. Psy z kręconą sierścią, takie jak Pudle, mają pozytywną stronę - nie linieją. Nie oznacza to jednak, że na ich pielęgnację nie musimy zwracać uwagi. Tego rodzaju psy wymagają częstych kąpieli oraz regularnego strzyżenia, co około 6-8 tygodni. Nie można także zapominać o czesaniu. Do tego typu sierści stworzone zostały specjalnego typu szczotki nazywane pudlówkami. Nieodpowiednio dobrana pielęgnacja lub jej zaniedbanie jest szczególnie widoczne u psów z sierścią jedwabistą. Ten rodzaj włosa obserwowany np. u Charta Afgańskiego bezwzględnie wymaga częstego szczotkowania. W wyniku jego braku sierść szybko się plącze, powodując nieestetyczne kołtuny. Pamiętajmy, że to bardzo delikatny rodzaj włosa, dlatego też powinno się używać miękkich szczotek i grzebieni. Nie należy zapominać, że psy tego typu należy poddawać regularnemu zabiegowi trymowania, mniej więcej co około 3 miesiące. U niektórych z nich, Yorków, strzyżenie powinno odbywać się 4 razy do roku. W tym miejscu koniecznie polecamy zapoznanie się z ofertą “Psiego Fryzjera”, świadczącego profesjonalne usługi pielęgnacyjne. Specjalne preparaty do specjalnych potrzeb Bywają takie momenty, w których sierść psa lub jego skóra wymagają specjalnej troski. Tak dzieje się np. w przypadku szczeniąt. Ich delikatna, dopiero dojrzewająca skóra nie jest przygotowana na duże stężenie składników odżywczych zawartych w preparatach dla psów dorosłych. Stąd więc producenci wprowadzili na rynek specjalne serie szamponów i odżywek przeznaczonych dla najmłodszych pupili. Szeroka gama produktów pozwala na odnalezienie takich, które mogą pomóc w przezwyciężeniu niektórych trudności, szampony przeciw pasożytom, szampon do skóry suchej psa lub też szampon z właściwościami regeneracyjnymi. Jeśli zastanawiasz się, co na sierść psa, koniecznie zapoznaj się z kategorią “pielęgnacja” naszego sklepu internetowego. Popularne wpisy Przez aktualizacja dnia 18:57 Duże psy to bardzo zróżnicowana grupa czworonogów, wsród której znajdziemy czworonogi o różnych potrzebach i charakterach - od spokojnych psów rodzinnych, po psy obronne czy myśliwskie. Duże rasy psów to takie, które w kłębie osiągają conajmniej 60 cm, choć niektóre z nich są duże większe. Waga tych czworonogów waha się od 40 do nawet 90 kg! Przed zakupem czworonoga tych rozmiarów zastanówmy się, czy dysponujemy odpowiednią przestrzenią i czy będziemy w stanie zapewnić psu odpowiedni dla niego tryb życia (spacery, szkolenie, żywienie etc). Bernardyn ©Shutterstock Bernardyny to nie duże psy – to prawdziwe olbrzymy! Są jednymi z najcięższych i największych na świecie. Waga dorosłych osobników zazwyczaj nie spada poniżej 55 kg, zaś górna granica to nawet ponad 100 kg. Bernardyn, zwany też psem św. Bernarda, to duży, łagodny pies, który znany jest ze swojej cierpliwości, zrównoważonego charakteru i przywiązania do opiekuna – oczywiście o ile od wieku szczenięcego jest właściwie socjalizowany i wychowywany. Pomimo tego, że rasa kojarzy się głównie z ratownictwem górskim, świetnie sprawdza się także w roli stróża i psa domowego. Ten przepiękny czworonóg jest bardzo popularnym psem, choć w Polsce obecnie dość rzadko spotykanym. Mastif tybetański ©Shutterstock Mastif tybetański, podobnie jak wyżej opisany poprzednik, to rasa dużych psów należąca do molosów w typie górskim. Mastify tybetańskie, zwane czasem dogami tybetańskimi, to także duże, łagodne psy, których łańcuch łowiecki jest całkowicie wygaszony, bowiem od samego początku były przeznaczone do stróżowania. Ich waga wynosi około 60 kg, zaś wysokość w kłębie sięga 60-65 cm. Są to psy zrównoważone, niezależne i spokojne. Mają nieco „koci” charakter. Bardzo przywiązują się do swojej rodziny, ale nie są przy tym zbyt wylewne w okazywaniu uczuć. Jako wspaniali psi stróże do obcych podchodzą z dużą rezerwą i nieufnością. Wedle legendy charakterystyczne podpalane znaczenia mieszczące się nad oczami stanowią drugą parę oczu, która czuwa, gdy pies śpi. Obecnie te duże psy domowe zyskują coraz większą popularność w Polsce. Landseer ©Shutterstock Landseer to kolejny molos w typie górskim. Co ciekawe, choć Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna (FCI) uznaje go za odrębną rasę, istnieją organizacje, które zaliczają go do nowofundlandów. Rzeczywiście landseer jest jego potomkiem. Ten potężny czworonóg osiąga wagę do 70 kg. Choć na co dzień jest bardzo spokojny i może wydawać się nieco leniwy, w wodzie jest wyjątkowo zwinny i może wytrwale pływać przez wiele godzin ( dzięki błonie pławnej, która ułatwia mu to zadanie). W związku z tym obecnie wykorzystywany jest jako ratownik wodny. Równie świetnie sprawdzi się jednak w roli psa rodzinnego – uważać należy na małe dzieci, bowiem landseer jest olbrzymem, który może niechcący zrobić im krzywdę. Nowofundland ©Shutterstock Nowofundland, bezpośredni przodek landseera, nie różni się od niego wiele. Jest nieco cięższy (może ważyć ponad 70 kg) i niższy. W wodzie radzi sobie fantastycznie – także dzięki błonom pławnym, które zwiększają jego wydajność. Jest to pies bardzo inteligentny, szybko się uczy i nie znosi nudy. Bardzo ceni sobie kontakt z człowiekiem, akceptuje też dzieci, ale – jak każdy inny duży pies – musi być pilnowany podczas zabawy z nimi. Najlepiej będzie czuł się w rodzinie średnio aktywnej, która tak samo jak on uwielbia wodne atrakcje! Polski owczarek podhalański ©Shutterstock Polski owczarek podhalański – jak sama nazwa zdradza – to nasza rodzima rasa. Pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z XVII wieku. Wówczas jest mowa w źródłach o białych psach pasterskich, które występują w okolicach Podhala. Ta rasa dużych psów robi ogromne wrażenie, bowiem owczarki podhalańskie osiągają nawet do 70 cm w kłębie (psy są wyższe od suk) i ważą do 50 kg. Do dnia dzisiejszego najliczniej występują na terenach górskich, gdzie pełnią rolę psów pasterskich – pilnują powierzonego im stada i bronią go przed intruzami. Zdecydowanie nie są to typowe duże psy domowe, lubią i potrafią pracować samotnie, bo do tego zostały stworzone. Nie oznacza to jednak, że nie potrzebują kontaktu z człowiekiem. Bliskie i znane im osoby traktują przyjaźnie. Cane corso italiano ©Shutterstock Cane cors italiano to obecnie coraz popularniejszy duży pies domowy. Cechuje się on bardzo atletyczną sylwetką, osiąga wagę do 50 kg i wysokość do około 70 cm w kłębie. Choć zdecydowanie budzi on respekt swoim solidnym wyglądem, w rzeczywistości jest psem bardzo zrównoważonym, łagodnym i cierpliwym – także w stosunku do dzieci. To olbrzym o bardzo wrażliwej psychice – jego szkolenie powinno być prowadzone konsekwentnie, ale jednocześnie łagodnie. Wymaga on zatem równie spokojnego i zrównoważonego przewodnika. Źle znosi samotność, dlatego nie jest polecany osobom zapracowanym, często przebywającym poza domem. Dogue de Bordeaux ©Shutterstock Któż z nas nie pamięta poczciwego Śliniaka ze słynnego serialu Rodzina zastępcza? To właśnie przedstawiciel rasy dogue de Bordeaux. Dawniej pełnił głównie rolę stróża, psa bojowego, wykorzystywany był też podczas polowań. Obecnie zaś najczęściej jest po prostu psem do towarzystwa. Nadal cechuje go bardzo silny instynkt stróżowania, w stosunku do obcych zachowuje dystans i jest nieufny, ale jednocześnie nie jest agresywny. Nie jest to „model” polecany osobom pedantycznym, bo jego cechą charakterystyczną jest to, że… dość intensywnie się ślini! Dog niemiecki ©Shutterstock Dog niemiecki to przepiękny, potężny pies, który z jakiegoś powodu dość mocno zaznacza swoją obecność w sztuce i kulturze. Występuje w wielu filmach i powieściach ( W pustyni i w puszczy). Słynny Scooby Doo także jest przedstawicielem tej rasy, podobnie zresztą jak np. Astro, psiak z bajki opowiadającej o przygodach rodziny Jetsonów. Dog niemiecki osiąga w kłębie imponującą wysokość do 80 cm (suki nieco mniej) i może ważyć ponad 90 kg. Choć prezentuje się dumnie i odstraszy nieproszonego gościa już samym wyglądem, tak naprawdę to czworonóg bardzo sympatyczny, uczuciowy, silnie przywiązujący się do swoich opiekunów i uwielbiający pieszczoty. Doskonale będzie czuł się w rodzinie dość aktywnej, raczej z nieco starszymi dziećmi. Ze względu na swoją wielkość i siłę nie jest polecany osobom starszym i rodzinom z bardzo małymi pociechami. Bloodhound ©Shutterstock Bloodhound zwany też psem św. Huberta, to urodzony tropiciel – takie też było jego pierwotne przeznaczenie. To właśnie do tej rasy należą rozmaite rekordy w tropieniu – zarówno w kategorii najstarszego, jak i najdłuższego tropu. Do dnia dzisiejszego istnieją spory co do tego, jakiej rasy przedstawicielem jest słynny pies Pluto z bajek Disneya, ale przeważają głosy, iż może on być właśnie bloodhoundem. Bloodhound sporo się ślini i brudzi uszy podczas jedzenia (aby tego uniknąć, warto zainwestować w wyższą, zwężającą się ku górze miskę), dlatego nie jest polecany osobom szczególnie wrażliwym na punkcie czystości. To idealny towarzysz dla ludzi bardzo aktywnych – szczególnie tych, którzy fascynują się pracą węchową. Z natury jest niezależny i samodzielny, ale odpowiednio szkolony od szczeniaka będzie oddanym i stosunkowo posłusznym pupilem. Greyhound ©Shutterstock Greyhoundy, czyli charty angielskie, to piękne, duże psy, które cechują się wyjątkową zwinnością i szybkością. Wśród wszystkich chartów (i psów w ogóle) to właśnie greyhound jest najszybszy – potrafi pędzić z prędkością nawet ponad 70 km/h. Choć jest to pies wysoki (ponad 70 cm w kłębie), waży stosunkowo niewiele, bo w granicach 30-35 kg. Greyhound to czworonóg spokojny, inteligentny, łatwo się uczy. W Polsce należy posiadać zezwolenie na hodowlę i posiadanie chartów. Zgodnie z przepisami praca polskiego zabronione jest też polowanie z chartami. Jest to pies, o którym zdecydowanie nie powinny myśleć osoby niedoświadczone. Mastif neapolitański ©Shutterstock To kolejny duży pies w typie molosa o charakterystycznej, grubej, pomarszczonej i luźnej skórze i nieco smętnym wyrazie oczu. Umaszczenie jest w kolorze szarym, ołowianym lub czarnym. To zrównoważony i łagodny pies, który bywa groźny tylko wtedy, gdy zostanie sprowokowany. Mastif neapolitański to zarówno świetny pies stróżujący, jak i wspaniały, spokojny pies rodzinny. Pies długowłosy może zachwycać pięknym wyglądem, ale tylko wtedy, jeśli właściciel należycie dba o jego sierść. Odpowiednia pielęgnacja to także mniejsze prawdopodobieństwo zakażeń skóry, przykrych dolegliwości czy ataku pcheł bądź długowłose wymagają większej uwagi podczas pielęgnacji niż ich krótkowłosi i szorstkowłosi pobratymcy. Podstawą pielęgnacji psów z długim włosem jest regularność. Psa należy czesać i strzyc systematycznie – w innym wypadku pojawią się kołtuny, które z czasem trudno będzie usunąć i ratunkiem może okazać się tylko wycinanie sfilcowanych włosów. Ponadto konieczne jest dbanie o sierść także od wewnątrz, dostarczając zwierzęciu zbilansowane, bogate w składniki odżywcze psów długowłosychSierść psów długowłosych dzieli się na różne rodzaje, np. na sierść kręconą i prostą, gładką, falowaną czy wełnistą. Przykładowe rasy psów dużych długowłosych: Golden retriever Owczarek niemiecki (obfity podszerstek) Chart afgański Golden retrieverPopularne psy długowłose małe i średnie: Yorkshire terrier Cocker spaniel Shih-tzu Jamnik długowłosyPies długowłosy – pielęgnacjaPodstawową pielęgnacją psów długowłosych jest przede wszystkim regularne czesanie sierści. Należy robić to przynajmniej raz w tygodniu, choć zaleca się nawet codzienne czesanie psów. Systematyczne wyczesywanie zapobiega powstawaniu trudnych do usunięcia sierści ma wiele zalet. Do największych należą: Poprawa ukrwienia skóry. Wspomaganie wzrostu nowej, zdrowej sierści. Oczyszczanie sierści ze starych, zniszczonych i martwych włosów. Zapobieganie zalęganiu się pcheł, kleszczy czy roztoczy, które mogą wywoływać egzemy i inne nieprzyjemne dla psa reakcje skórne. Poprawa komfortu psa – gdy na skórze pupila zalega stara sierść, włosów jest za dużo lub pojawiają się kołtuny, skóra czworonoga może go szczypać i swędzieć. Zdecydowanie utrudnia to życie należy regularnie przycinać sierść psów. Szczególnie ważnym miejscem są okolice oczu. Za długa sierść wokół oczu może zmniejszać widoczność psa oraz uszkadzać rogówkę. Ponadto, gdy oczy psa łzawią lub leci z nich ropa, może one dodatkowo sklejać sierść, powodując trudne do usunięcia psa powinno natomiast odbywać się co kilka tygodni – szczególnie zwierzęta z sierścią jedwabistą – lub gdy zajdzie taka potrzeba. Należy używać tylko preparatów dla długowłose – akcesoria do pielęgnacjiPsy długowłose wymagają szczególnej pielęgnacji. Niestety zwykła szczotka lub grzebień, które wystarczą do pielęgnacji psów krótkowłosych, tym razem się nie sprawdzą. Oto lista akcesoriów, które mogą pomóc w pielęgnacji psów z długą sierścią: Grzebień – specjalistyczny, przystosowany do gęstości i długości sierści psa grzebień, to urządzenie, z którego można korzystać na pierwszym etapie szczotkowania – do usuwania delikatnych supełków i łagodne rozczesywanie sierści. Do wyboru są grzebienie o różnej gęstości i wielkości zębów. Do czesania sierści gładkiej, która łatwo się plącze, może służyć grzebień dwustopniowy, a do dokładnego przeczesywania sierści i w celu poszukiwania pasożytów, przyda się grzebień z ciasno rozstawionymi, zaokrąglonymi zębami. Szczotka lub zgrzebło – te akcesoria służą do czesania długiej sierści, która wcześniej została wstępnie przeczesana grzebieniem. Możesz wybrać szczotkę z naturalnego włosia lub miękką szczotkę drucianą. Do szczotek drucianych należy podchodzić z ostrożnością i wybierać te modele, które nie są ostro zakończone i nie wyrywają sierści. Szczotki naturalne poleca się do stosowania na koniec czesania psa – dzięki nim sierść będzie gładka i miękka. Trymer – urządzenie, dzięki któremu można usunąć martwą sierść i podszerstek. Sprawdza się szczególnie w okresie linienia. Powinien być wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej i nie być zbyt ostry. Zadaniem trymera jest bowiem usuwanie martwej sierści, a nie jej wyrywanie lub ucinanie. Filcak – sfilcowana, skołtuniona sierść może pojawić się nawet u psów, których właściciele przywiązują dużą wagę do pielęgnacji. Kołtuny mogą powstać nawet podczas spaceru w niepogodę. Taka poplątana sierść nie daje się rozczesać, a próby usunięcia kołtunów grzebieniem lub szczotką, mogą zakończyć się wyrwaniem sierści i cierpieniem psa. Aby tego uniknąć, korzysta się z filcaków, które usuwają splątane końcówki sierści. Nożyczki – są niezbędne do przycinania za długiej sierści. Przydają się szczególnie do podcinania włosów w okolicach głowy, oczu, uszu czy łap. Golenie lub trymowanie psów jest dla nich bezbolesne. Niektórym psom może wydawać się nieprzyjemne, ale jest to w dużej mierze kwestia przyzwyczajenia. Przyda się do tego dobry trymer dla psa, dostosowany do rodzaju sierści twojego pupila. Z pomocą takiego narzędzia usuniesz martwe włosy razem z cebulkami, aby zrobić miejsce na nową, lśniącą sierść. Zabieg trymowania możesz, a nawet powinieneś, przeprowadzać samodzielnie w domu – i to regularnie. Jeśli będziesz robić to często, twój pies się do tego przyzwyczai i stanie się to dla niego czymś normalnym. Co to jest trymer dla psa? Zastanawiasz się, co to jest trymer dla psa? Jest to narzędzie, które umożliwia utrzymanie psiej sierści w jak najlepszej kondycji. Trymer dla psa usuwa martwe włosy. Tego typu urządzenia mogą mieć różne kształty i rozmiary, co pozwala dobrać je do rozmaitych psów. Przed rozpoczęciem trymowania warto najpierw dokładnie wyczesać swojego czworonoga. W ten sposób pozbędziesz się zalegających supłów. Jest to ważne, ponieważ po zahaczeniu w kołtuny trymer dla psa może sprawić zwierzęciu ból. Lepiej zadbać o to, aby to doświadczenie było dla psa jak najprzyjemniejsze. Skąd wiadomo, że pies jest już gotowy na trymowanie? Wyskub ręcznie fragment jego sierści – jeśli kosmyki zostają ci w palcach, nadszedł czas na zabieg pielęgnacyjny. Trymery dla psa – rodzaje Jak już wspomnieliśmy, dostępne są różne rodzaje trymerów dla psa. Który z nich wybrać? Aby podjąć tę decyzję, musisz uwzględnić swoją wygodę, umiejętności, potrzeby i wymagania względem efektu. Trymer do sierści musi być dostosowany przede wszystkim do jej rodzaju. Przyjmuje się, że do twardszej sierści używa się głębszych, szeroko rozstawionych ząbków. Natomiast do miękkiego włosia przydadzą się trymery gęste i krótkie. W przypadku gęstej sierści lepsze będą trymery z nierówną długością ząbków – pomogą przerzedzić włosie. Nożyk trymerski Jest to tradycyjny trymer dla psa o prostym, uniwersalnym kształcie. Nożyk trymerski nazywa się tak właśnie ze względu na swój kształt. Swoim wyglądem przypomina nóż – ostrze jest przedłużeniem uchwytu. Rączka może być drewniana, plastikowa lub metalowa. Narzędzie jest dostosowane do potrzeb osób prawo- i leworęcznych. Nożyk trymerski doskonale sprawdzi się dla psów o długiej sierści. Szczotka do trymowania psa Szczotka do trymowania psa to jedno z bardziej uniwersalnych rozwiązań w kwestii pozbywania się martwej sierści. Możesz wybierać spośród szczotek z miękkim, jak i drucianym włosiem. Te ostatnie często wyposażone są w nakładki ochronne. Tak zwane pudlówki o cienkich, zakrzywionych szpilkach poradzą sobie nawet z bardzo gęstym podszerstkiem. Natomiast gumowa szczotka do trymowania psa będzie najlepsza dla ras krótkowłosych. Trymer hakowy dla psa Tego typu trymer dla psa sprawdzi się wyjątkowo dobrze do dużych powierzchni, szczególnie u psów z długą sierścią. Najlepiej nadaje się np. na grzbiet i boki. Trymer hakowy dla psa swoim wyglądem przypomina grabie ogrodowe. Jest bardzo prosty i wygodny w użyciu. Niestety, nie sprawdzi się jednak w każdej sytuacji. Taki trymer do sierści usuwa zarówno włos okrywowy, jak i podszerstek. Nie zawsze jest to wskazane. Paluszki do trymowania Jeżeli klasyczny trymer dla psa wprawia twojego pupila w zakłopotanie lub duży dyskomfort, możesz użyć czegoś innego. Ciekawym rozwiązaniem są tak zwane paluszki do trymowania – gumowe lub lateksowe nakładki na palce. W sklepach dostępne są wersje jednorazowe, wielokrotnego użytku, jak i różnego rodzaju rękawiczki na całą dłoń. Jest to znakomita opcja dla psów, które stresuje trymowanie. Takie nakładki umożliwiają sprawniejsze trymowanie palcami, bo zwiększają tarcie i zapobiegają wyślizgiwaniu się sierści. Maszynka do trymowania psów Jeśli ręczne wyczesywanie psa jest dla ciebie zbyt uciążliwe lub czasochłonne, najlepszą opcją może okazać się maszynka do trymowania psów. Jest ona szybka i wygodna w użyciu. Musisz jednak najpierw nauczyć się ją obsługiwać. Jeśli jednak nabierzesz wprawy, urządzenie może okazać się bardzo dobrym wyborem. Ma wymienne ostrza, które rozprawią się z podszerstkiem, krótkim i długim włosiem, a także sprawdzą przy zwykłym goleniu. Nietypowy trymer do sierści w postaci kamienia Naszą ostatnią opcją jest tak tak zwany kamień trymerski. Ten trymer dla psa może przypominać pumeks. Jego zaletą jest duża precyzja i skuteczność. Usuwa nie tylko samą sierść, ale też zalegający w niej brud i martwy naskórek. Kamień trymerski umożliwia też idealne wygładzenie sierści. Dlatego często wykorzystywany jest do przygotowania niektórych ras na dla psa dostępne są w różnych rodzajach, kształtach, wielkościach i specyfikacjach. Dobry jakościowo trymer dla psa jest bardzo ważnym narzędziem, które służy do utrzymania sierści zwierzęcia w prawidłowej kondycji. Regularne trymowanie jest ważne, ponieważ usprawnia krążenie, usuwa martwą sierść i robi miejsce na nową. Warto robić to dość często, aby przyzwyczaić swojego pupila do tego zabiegu. Uważaj jednak, aby nie przesadzić. Zawsze najpierw sprawdź palcami, czy sierść wychodzi z łatwością i czy trymowanie jest potrzebne.

duże psy z długą sierścią